TRA STORIA E LEGGENDA
pag.14 LA STORIA
pag.1 Sommario AMMENTOS DE
PITZINNU MINORE.
Ammentos mi sunt bochende, de mannos
disizosde
torrare pissegus in sos annos, cando fizu minore, babbu mi giughiat a tribagliare in sas
tancas nostras e in sas anzenas.
- Bae!!!Fizu me!!
..falache erettu,
riu riu, e pigaminde duas bestigas de ozastru-
..Si no bindat, lealas
mancarri siant de ru!! Chi mi devo fagher sos amentos noos ei sa sesuja-.
Mintraiat su frittu in sa trae de sischina cando intendia a babbu
fentomende sa sesuja
sidet chi deviaimus ispedrigare,
ossiat a che ogare tottu cussas pedras mannas, ca pruite sa tanca chi aimus pagora
laoradu fit totta a cadrijas. A purpurinu e a ispanu los aia iscappados in sa tanca
de josso in ue dae pagu ndaiumus frullanadu sa ferraina.
![]() |
![]() |
![]() |
In sa chea de sas luzanas mi fia arressu
unu pagareddu, a leare una uccada de abba dai
sa bena sutta a su roccalszu, e cando fiat giampende su riu, dae sutta una pedra laddia,
ndaiat bessidu una pibera de abba, sulende che allutta chi maiat assustadu.
Bainzu,
frade meu de unu ladu, acceradu a sa punta de sa domo fit a burrighinos
..--Aioh!!!! A ti moves
.a nde la pesas cussas
bottes dae terra-.
Babbu mi cheriat bene, ma pariat chi pro
Ainzu aiat unu alenu pių bonu; est beru chi fit pių mannu e li daiat su cumandu in
paritzas cosas.
Gai cun sos pessamentos mios ei sas
bestigas a trasginone, lassende in su piuer de
su caminu, istigas de coloras (ca deo non la timo sas coloras!), intendei totu sas baccas
ruilende intundu a una upa iscura chi no podio connoschere ite at essere istadu.
Deu
Santu de sos chelos beneittu!!!!! Ma cussa est rundinina mia, corcada in terra, a ruilos issa puru, piena sa ucca
de bavatza bianca, ei soiju imbidradu.
Oh Ba!!!! Ba!!!! Curride curride chi rundinina est morszende!!-
Duas lagrimas cantu su poddighe mi chesseint dai sos ojos,
ateru che
colora!! Ohi ite assusthu mannu si siche morit rundinina, ai ite dolu e ite dannu, dai ghi
sannada fit puru mala.
Babbu pasidu
pasidu cun su bonette appena casaladu e guasi riende :- Apartadi fizu, chi oe non cat
morte ma solu creschimoniju-.
Salenu mi che torreit a coro subėtu. E ite cuntentesa, dae una, como fint duas chi
ndaia in propriedade
cun su tempus sos bitellos gia creschent. E ite lapo
a jamare, custa naschimenta noa?
- Oh Ai!!! E ite lu jamo su itelleddu? Mandiga
cando ndas- e ite lu cheres giamare!!!!! Aioh!! a nde lo pesas cussos pes dae
terra-? Intro in sa pinneta giaja aiat portu su labiolu a caddu a sa tribide, pro giagare
su latte, e in sa faddija, unu tianeddu
chenza inghijadu, a isgiolvere duos bicculos de lardu pro fagher sa bagna.
Ite sabore bellu chi aiat sa erda carda carda,
cun su pane de triguindia assadu.
-Te fizu meu!! Mandiga e faghedi forte, per istantu anda e dae una chindulada a sa
figheddas a modde in sa murza-.
|
![]() |
Sa tina cun sas figheddas che fint in sapusentu:
a dresta intrende bi fint sos carradellos de su binu, e in su chizolu una giorra manna cun
solia de cunfettu e subra, aintro unatziu, unu cadinu cun sabba de
buffare.
- Como mi buffo un upu de abba bona de bena, mancarri duos, e daeboi ando a sue Ainzu-.
Babbu cun dunu carruzu attacadu a unu ju chi ogaiat sas pedras
mannas e Bainzu fattu fattu cun dunu ateru ju fit bavatende su eranile chi aimus preparadu in abrile.
-Torra purpurė non das gana
oe!!!! Ispanu si!!!, chi est seriu e forte!!!!!- Ahh! Su O!!!!!-
Ainzu si creiat importanziosu a segunda de sos ticchirrios e a sos coppos de su fuette chi
tzoccaiat che tronos, comente raios de bulvera allutta. Eo fia tzappifattende e che
carraia sa pedras pius minoreddas.
-Aijahhh!! Oih, mama mia!!!! Inbenujadu aggogliendene una pius manna de pedra attarzina maiat
trappadu su poddhighe.
- Bai!!
O Ai!!!
curre
curre, chi mest bessende su sambene, bae e
agogli unu bujinaghe!!!
- Cale bujinaghe, essi innoghe a babbu, sa ratzigadura de sa corzola de sa chessa ti
faghet bene su matessi,
pius dei cussu-.
Eo fia addolimadu; sa veridade no est chi mi faghiat pių male de tantu, ma sos carignos
de babbu mi piaghiant meda dae cando mama, duos annos primu siche fit morta de dolore de
cortazu.
Como tistanzat su sambene e a crasa est totu cujadu-. Baediche a sue tiu tou
chi est fattende saradu de sa linna e pasadi.
Nebodeddu meu!!!! E ite
as apidu? Giughes una cara in
colore de chera!!
- Tėu meu!!
. mi so bisestradu, ma ti poto agiuare cun sa manu sana!
..
-Apporrimi sasciolu chi devo cumprire un isterva, sispada lapo gia
cumprida e pro su entale apo impreadu su etzu,
chi aimus dae pius de deghe annos!!!!
como ozastros gai bonos non sinde
agatant pius.
Lea e zaccamiche sa cabija in su timone
e poi sezit in su banchittu e abbaida su trobagliu de tiu.
Narat su diciu sardu..."Impara s'arte e ponechela a parte!"
Mariu Unale
de Tzaramonte