TRA STORIA E LEGGENDA

pag.27                                                                            

pag.1Sommario                                                         Visioni eteree

Sa die fit alveschende in Orria Pitzinna, e Pedru c’aiat cabuladu su notte in milli sonnos pienos de putzinosos chi cun milli e una trampa l’aiant leadu in tundu dendheli unu anzu che a puddhedru. Li doliant sos ossos in tota sa carena comente chi l’esseret passadu subra una tumbarella àrria de pedra. Aiat drommidu a costhalzu de s’assentu de su trigu in s’alszola de Orria Pitzinna, a sa bolsthas chi s’esseret pesadu calschi fogu, e puru pruite pro calecunu male intenscionadu a sa fura. Aiat drommidu tra duos mannuios de sede bellu e ingranidu, subra a sos batiles de s’aiunu pro modditza, a cabidale s’imbasthu, e assaccarradu cun d’unu cappottinu de furesi, manciadu e mesu isthratzuladu. S’ainu fit trobeidu in d’una middhighedda attaccada a su riu de Santa Justa mandhighende isciocoro e ateras frischuras. Sa bella cheja de Santa Maria Madalena che fit in basciura e una nue de lentore l’aiat inghiriada guasi carignendela cun sos rajos de su sole chi l’attraessaiant appuntellendela dae terra. Allontanu in su monte Ledda e in monte Pelsthusu sas baveghes isthulende, cun sos sonaiolos faghiant cantos de amore cun sa chigulas cun sas alas abertas a sa prima calura. “-Aiohh!!! Aioh!!….abbojade chi est benzende sa trebbia. In su carruzu e Peruchi, a lacana cun Baddhe e' Cheja s’idiat qusthu macchinariu mannu e ruju tiradu dai su Landini e dai duos giuos, mentere chi sos omines cun cannaos ligados in altu tentaiant de li dare s’echilibriu. Pedru non bidiat s’ora de incunzare cussu pagu de su trigu, provistha de tottu s’annu, e s’incaminat pro abojare sa trebbia chi fit benzende a s’alszola.”- Allena a manca!!! Ohhhò!!!….Adderehh!!! Torra purpurì!!!!! –Pedru puru aiat istrintu una fune a chintu pro la tenner chibbera, e a l’allentare a segundu de su caminamentu. Totu est istadu in d’una alszada de oju, su suore s’est beladu asthrendeli sa trae de s’ischina, idende sa trebbia chi si fit bolsthulende. In d’unu mamentu tota sa vida diffitzile e sacrificada, sa muzere cun sa minoridade, sos animales e sas tancas ancora de pagare li passant in carveddos e in ojos cun d’unu tusthuveddu de tristhura pro sa disgrascia chi si fit parende. Cun s’ulsthimu filu de oghe, pius pensadu che nadu….”-Santa Maria Meraculosa pensadebi Ois!!!!. Tichirrios e boghes, tristhuras e affannos de zente in lotta pro incher sa morte, sambene e piuere, zoccos de ossos segados e carres isthratzadas dai sa carena, poi s’iscuru, s’iscuru de s’immentigu pius nieddu de su titone. Pedru, addhaju addhaju s’indhaderetta s’ischina dae duos cabidales………………e gai jaiu tou ch’est finidu sutta a sa trebbia. Ma grascias siant a su Segnore e a Santa Maria Madalena chi m’at polsthu sa manu in pettorra e mi c’at addobbadu in s’oru de su tirighinu ue sa trebbia s’est bolsthulada in cussu ischamedhu, e m'at leadu solu s’anca manca salvendemi sa vida…………. pro ammie e pro mamas bolsthras!!!!!!! “-Topu topu ma iu, topu topu ma in dhomo”. In cussu intramesu giamei a Zuseppe, unu giovanu isfolladu de s’ulsthima gherra, chi aiat fama de pintore, pro li cumandare una pintura de su fattu meu, pro che l’appiccare in sa cheja de Santa Giusta in mesu a titas e a peses, a manos e coros de prata, cale ringraziamentu de sa grascia accasciada....................Finz'a innoghe su contu de giaju, e como lu sigo eo. In su tempus passadu cando fia pius pitzinnu, unu sero recuende cun duas tatzas de inu in conca, intrei a saludare a babbu e a mama chi fit iprodende su logu ca babbu fit mudende su musthatzolu. Unu banchitu isancadu, duos liberos grogos pienos de chelos de ranzolu e unu pabiru mannu, chi fit sa tela e giaju fint a proba a che finire in sa tziminea.

Sotto: Madonna con angioletti.
Sopra:ex voto.

 Abbaidende mezus cudda tela ammorotulada tra duos bicculos de pabiru de istratzu mesu disthaccados dae sa golla idia qustha nostra Segnora e’ i sa cara de un angheleddu. Non so propriu in sa condiscione de no creere in Cristhos e in santos ma propriu a mie deviat sutzedere cussa apparissione. Pro unu mamentu apo pensadu de aer contadu male sa tatzas de su inu finz' a cando mama mi narat, si’n de so cuntentu, mi poto leare sa pintura pro ammentu de su poveru babbu giaju tou. Onzi bicculu de pabiru e istratzu tiradu cun delicadesa fit pintura in mancu ma Nostra Segnora si pareidi tota intrea finza a chintu cun sa manos abelsthas in pettu, e in mesu su coro de Gèsu, cun sese angheleddos ch’in tundu li faghent de corona. Sa fide no est cosa de tentare de la dimostrare, ma pro ammie e i cussos che ammie est sa dimustrassione chi Deus b’est, invetze totu sos omines mortales sunt isthados o ant a essere solamente.  S’impossibilidade de dimustrare chi Deus no esisthit est sa proa pius manna de sa Sua Esisthenzia.