TRA STORIA E LEGGENDA

pag.32                                                                                     

pag.1Sommario

                                                         

                                                        A CHIE LEAT PRIMU

Foeddu Unale, giaju meu, su babbu de babbu, pius connotu comente "Foe Tzieddu", pro lu distingher dae sos Unales "pili rujos" e dae cussos “de Buscianu”, aiat unu caddu nieddu cun d'unu bellu calessinu.
 Custu fit covaccadu a pedde trapuntada ue si setziant sos passizeris, e issu, giaju, addainanti chentza covaccura. A cumandu andaiat a tottue, fintza a Tattari e ateros logos meda pius attesu.

 Una bella die, tres persones de Tzaramonte li cumandant unu viazu a Nulvi, a sa pretura, ue deviant testimoniare in d' unu protzessu. Inie agatant un' ateru testimonzu, issu puru de idda mia, ennidu a caddu de un’ ebba murina isteddada.
Finida s' incumandiscia, tott' umpare a bufare a su buttighinu de Pirisi. Una tatza tiraiat s'atera, e in battoro e tre sette, fint tottu a conca a binu.
Su chi fit andadu a caddu a s'ebba narat  a giaju:

-Oh Foč! a ti la jogas una mesina de inu a chie arrivit primu a bidda?-


 Giaju bi penseit pagu e nudda.

- E siat! Perň mi das unu pagu de iscumpassigu, ca deo so in calesse e aintro puru sos passizeris-

Ne nada e ne fatta s’incaminant ambos duos a sa essida de Nulvi, ue b’est su campusantu.
Duas tzoccadas de fuette e Piccione s'aviat potente, in sos tornantes chi che falant a monte Alma. Onzi tantu cando s'ateru tentaiat de che lu colare, cun su caddu a ipumatza, giaju lu leaiat a cadd'in faccia, impedendeli de che lu passare.
 Arrivados a ponte Fiori, Piccione no  nde podiat pius dae s'istrachidumene, e giaju imberriadu, cun sa cara biaita dae su frittu, idet s'ateru passarechelu a bolu.

In custu fagher,su caddu ipumatzadu ei su cavalieri imbreagu, s'isvrijana appare e s'attacat sa bertula a su calesse de giaju.
 Si trobojant tottu a pare, cuddu nde perdet sa bertula cun su comporonzu a sa muzere, e in su matessi tempus, nde ruet issu puru.
In d'unu e intantu, giaju resessit a passare torra addainanti, cun sos passizeris tottu riende, e issu puru cuntentu che cicciri.
 S'ateru tottu pistu nd'aggoglit sa bertula, cun sa cosa chi bi fit aintro totta ischitzada, setzit a caddu, sighit a giaju e tentat torra de che lu colare. “Mala birgonza a perdere s’iscommissa, una ebba bona chei sa mia a perdere contra su calesse de Foeddu, cun sos passizeris aintro!”
Giaju sempere leendelu a cadd'in faccia, arrivit a bidda su primu.
Si nde falat dae su calesse chena dare contu a sos passizeris chi lu fint paghende, e s’abbaidat cudd’ebba murina isfreggiada in fiancos dae sos isprones, e in cara su cavalieri e li narat:
-Bae erettu a su butteghinu de Minniu e narali a mi lassare una mesina de inu, totta a contu meu-

A Piccione pro li distaccare su calesse lu mantenzeint in battoro. Sa mesina de su inu fit běnchida ..a Piccione una bella proenda pruite sa vera proa l' aiat fatta issu.