CONTOS DE FOGHILE    (sommario)>>>>>

 

                                                    Padre Bolentinu ei sas crabas de Bainzedda. (m.u)

 

Su faldaru che li faleit fintzas a pees dae sa presse de c’andare a s’oru de sa matta a bider cussa giovanedda, chi onzi die canta cantende che giughiat sas crabas ai cussos saltios solianos attundu de Santu Nenardu. -“Dui rosi in d’una janna, tutti dui d’un culori” intonaiat sa giovinedda liendesis sos pilos de conca. Sos padres chi fint in Santu Nenardu de Orvei, sicche passaiant su tempus preghende e trabagliende sos pagos biculos de terra fungada furados ai cussos terrinos arridos e privos de umores. In sos appitigheddos chi nd’aiant bogadu a fora bi bogaiant de tottu cantu li serviat pro tirare addaianti. S’atera cosa fit dada in regalia e pro s’amore de Deus dae sos pastores de su logu pro narrer  calchi missa in ammentu de sos mortos issoro. Sos bisonzos ispirituales si faghiant in cheja mentere chi pro sos corporales d’onzunu si deviat arrangiare a sa mezus. Una matta de chessa bene aupada cun su teti ei su ru bene allorigadu fit su “Refugium Peccatorum” de su cunventu.

A sa solita ora padre Bolentinu andaiat a si servire e, a sa matessi ora Bainzedda n'de battiat sas crabas dae sas rundas malas a bier e a meriare a “funtana preideru”. In su mese de Lampadas e de Triulas custos animales si giughent, ei su beccu avatzudu e putzolente de sa calura, sempere imberriadu. Pius de tottu cando su beccu giovaneddu tentaiat a laras abertas a bentu a inchiettare sas crabas feminas. Su beccu pius betzu, e pius forte e de corradura potente iscattaiat che raju pro che lu isvitzare dae sas feminas, ca pruite deviant esser tottu sas suas. Daeboi de tantu afannu, leadu a istracchidumene s’apasigaiat e tando puru su masciu pitzinnu giompiat a calecuna crabitta. Bainzedda istaiat oras e oras chentza fine a mirare cussu ite fagher e onzi tantu si daiat una trofigada a sa munnedda e una rattadedda sutta a sa camijola de seda crua. Padre Bolentinu pro su propriu chentza che ogare su biccu dae intro sa matta, a cua a cua pro no si fagher bider,abbaidaiat ambas cosas, s’una ei s’atera dendesi una rattadedda a sas partes bascias.

Sigomente Bainzedda s’intendiat aintro su coro comente unu pesu gravosu chi li leaiat s’alenu, comente chi sa cusciescia fit brutta, andaiat nessi una orta a su mese a si cunfessare. E tale sentimentu cunfesseit a padre Bolentinu chi, issu si, ischiat da ue n de beniat cussa suferentzia de sa pitzinna.

-        Est una cosa de sa natura -naraiat su padre- E attrintzendesi sa tuniga chi curriat a pees de su Corpus Domini a narrer duos Pater e duos Gloria. Gai in sa bella friscura de sa capella sicche ingalenaiat in sonnos de santidade, lassende a Bainzedda  sos pensamentos terrenos.

 

 

E COMENTE  ATERU CHI PODIAT FINIRE SU CONTU DE FOGHILE?............A PIAGHERE OSTRU!

 

 

-        Bainzè, nara tres Ave e duos Pater e bae in bon’ora.

 

 

      - Toccat de istare attenta pitzinna, allontanu dae su peccadu “Libera nos a malo”, s’omine probu si bidet in cussas situassiones. In cussa manera pariat    chi si assolviat issu mantessi.

 

 -Ponedi a sa proa Bainzè, torra a bi andare e faghe de tottu a non ti fagher benner cussas bideas, e si esseret possibile nemmancu su malighinzu.
Custu cussizu, piaghiat de pius a padre Bolentinu ca pruite issu a fagher sos bisonzos corporales bi andaiat d’onzi die.