Siscobiu
de sos cojuados noos. Indice Contos
de Foghile>>>>
Sos cojuados noos innanti de bessire iscobiados in sa 'idda, innamoraiant a cua, idendesi calecuna bolta a missa o in festa cumandada, in sa protzessione, o su sero a tardu cando cantaiant in sardu sos cantadores in garas liberas o a pannu, oburu cando bi fint sos poetes. Una ojada e bastat, chentza sind abbizare sos mannoso puru iscampullitende in carchi bicu affaca a domo o andende a carchi cumandiscia. Fit a proa a sind'acurtziare cabidanni ei sa festa de Santa Justa. In cussa occasione sos cojuados noos aproffetaiant de essire in bidda e in sa festa a cara de sa zente. Babbu bostru andeidi a sue tiu Chiccu Cossiga pro si fagher prestare sebba seletzionada, sa mezus de idda, e cun sa sedda de sa mezus occasiones ei su manteddu tessidu a telarzu a sa sarda pro sa gropera, ue deviat setzer deo. Semus partidos de bonora aveschende a su manzanu: Giuannantoni cun Paulina madrina mia, in mesu deo cun babbu tou, e addaesegus Toeddu cun Pedrutza, ambos pius mannos de a nois. In cunsideratzione chi fimus sos pius giovanos no tocheit su portu de onore chi fit in mesu, chei su mese de maju. Ande importantzia chi nos daimus deo e babbu ostru, a caddu a un ebba seletzionada, impreada solu a fagher leva comente fattrice, fit comente chi oe esseremus andados subra a una Ferrari pro narrer una macchina de lussu.

Peristantu in caminu abbojaimus zente a pe e a caddu, fintzamentra in carru a boes e in calesse, e tottu nos daiant sos augurios, sos pius a nois chi fimus sos pius giovanos. Comente semus arrivados a sa cheja de sa Santa babbu tou at dadu unu colpu de isprone a sebba chi sest inchiberada comente una estiga, cat brincadu cuddos duos pius betzos e non semus presentados in piatta de cheja cun sebba frenediga a ojos impabirados chi non bidia sora de non de bider in terra, ca babbu tou pro nos dare pius importantzia laiat tenta a isprone e a morsu semper in tira. Sa zente sest dada orta, cale attacada a muru calatera aintro de cheja, ca pruite sebba ferrada a nou in sas pedras in terra catzaiat fogu. Tra abbratzos e istrintas de manu de amigos e parentes nos comporeimus bonu turrone ca non fit dogni die chi non de gosaimus dei cussu, e ateros lilcalsdumines. Fizos mios caro in dunu e in tantu, comente bos lu so nende, saberin sos chelos cun tronos e lampos e abba comente Deus la podiat cumandare. E sigomente Santa Giusta nois la chircamus pro sabba, lamus ringratziada tottu cun sos cantos de sos gosos ca sabba in cussa istajone est unu bene de Deus pro sos laores. Non semus iffustos comente e tottu, ma non nos semus lamentados, antzis lamus leada comente una benedissione pro unu bonu benidore.